het komt zoals het komt het gaat zoals het gaat
de dag begint vandaag in stilte
een wit nog onbeschreven blad
traag komen de geluiden binnen
van de straat en van de duiven
alles kondigt lente aan zolang
de wereld buiten blijft
de ochtendkrant nog
onberoerd
net wakker tussen witte lakens
dringt het moeten zich weer op
in woorden, in de haastig
volgepende orde van de dag
waar moet aandacht heen
wat eerst, wat kan morgen
hoe vormen zinnen zich
voor deze dag in wording
ik denk me een landschap
een zee zonder schepen
een stille verregende straat
een laan met stenen namen
een hemel zonder satellieten
een fluisteren van wind
een wereld in vrede
gebed dat met amen begint
de dag begint vandaag in stilte
een beschreven rust
Marieke van Leeuwen 2026
*citaat lied Lenny Kuhr
de regen klettert tegen de ramen
ik draai me nog eens om en om
mijn lichaam rust, mijn hoofd niet;
mijn moeder valt uit bed
ze heeft een rare pyjama aan
die ik niet ken, met rode stippen
waarom ligt ze in mijn bed?
mijn overleden man loopt
door mijn droevig droombeeld
als een bleek verlangen
zijn bruine ogen zijn gebroken
ik ben al jaren met een ander
wat komt hij doen?
ik sta tussen de coulissen
in het donker van de zwarte poten
ik moet op, maar voor welke rol
wie zijn die vreemde spelers
ik heb de tekst nog niet geleerd
hoe red ik me hieruit?
ik heb een vergeten kind
in een doos onder mijn bed
ik hoor geluid van bommen
een onbekende man neemt
mijn bloedend kind uit de doos
waar gaat hij naar toe?
ik ontwaak en moet van alles;
de was doen, een zieke vriend bezoeken
de natte duiven buiten voeren
eitje koken, krant lezen
een gedicht schrijven over
droomdingen die ik niet begrijp
werd ik maar elke dag wakker
om het licht te begroeten
alleen maar tevreden met
alweer een ochtend
waarin de zon opkomt
en de mist optrekt