Gelegenheids gedichten

courage

als alles even stilstaat
bij jou, bij anderen
dat ene woord blijft hangen
het lot een vonnis is

wanneer de wachtkamer
je wereld wordt
omdat wat voor je ligt
geen uitzicht heeft

wanneer gedachten sarren
en jouw vertrouwde lijf
een woning wordt met
ongewenste gasten

dan vraag je om veerkracht
en hoop om te vechten
ontsluiten van deuren
en uitweg naar ruimte

opdat er een plaats is
voor moed na wanhoop
voor lucht en leven
gezelligheid

zo kan wellicht het einde
einder worden
horizon

 


 

een net vers

het in de aanslag brengen van je racket
de juichbeweging van je bovenlijf
het feilloos raken op de juiste plek:
het is een ware kunst, geen tijdverdrijf

de bal, het slaghout met gespannen snaren
ze zorgen voor een ritmisch samenspel
en met twee heren lijkt het als het ware
op een beschaafd en adellijk duel

maar niet als ík eens hoffelijk wil winnen
dan lijkt de bal meer op een blinde vis
die niet beseft hoe hoog het netwerk is

toch zal ik elke tennismatch beginnen
met hoop, gericht op winst van elke game
zo hoor ik weldra bij de Hall of Fame

 


 

rijwielen en wij

een Hollands kind is net ontgroeid
aan moederborst en trappelzak
of weldra stapt hij op zijn fietsje
zwiert en zwenkt op zijn gemak
draait de trappers met een tempo
als speelgoedmolens in de wind
zo trappen wij ook dapper voort
bedreven als een handig kind

we peddelen om rond te kijken
we hijgen ons een heuvel op
in fietsbroek met een zemen kruis
je zuigt een wiel of neemt de kop
we rijden door de drukke steden
bewegen door het vlakke land
langs weiden, bossen, boerderijen
op asfalt, langs de waterkant

 de fiets heeft zijn geschiedenis
van heilig moeten tot vermaak
het rijwiel is niet weg te denken
want zonder fiets loopt alles spaak